Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Πρόσκληση Γενικής Συνέλευσης

 
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
 
Καλούνται τα Μέλη του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών στην ετήσια Γενική Συνέλευση του σωματείου, που θα συνέλθει την Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2017 και ώρα 8.00 μ.μ. στην αίθουσα του Ινστιτούτου Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, οδός Πανεπιστημίου 16, β’ όροφος, με την ακόλουθη ημερήσια διάταξη:
1.  Έγκριση Απολογισμού Δραστηριοτήτων και Οικονομικής Διαχείρισης της περιόδου 1 Ιανουαρίου μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2016.
2.  Απαλλαγή Διοικητικού Συμβουλίου.
3.  Εκλογή Οικονομικού Ελεγκτού.
4.  Λύση ή αναστολή λειτουργίας σωματείου.
 
Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί απαρτία την ώρα που ορίσθηκε η Συνέλευση θα πραγματοποιηθεί, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Καταστατικού, στον ίδιο τόπο, την ίδια βραδιά, στις 9.00 μ.μ., ανεξάρτητα από τον αριθμό των παρισταμένων.
 
Κατ’ εντολήν του Διοικητικού Συμβουλίου
Ο Πρόεδρος                                                                                                              Ο Γεν. Γραμματέας
Λέανδρος Σλάβης                                                                                                   Γιάννης Ζαχαρίου

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

ΛΕΑΝΔΡΟΣ ΣΛΑΒΗΣ: Τα Κάλαντα του Κ.Σ.Μ. - 2017

 
-. Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα, το ΚουΣουΜού ματώνει
που την “ψυχή” του έχασε, τον φίλτατο Αντώνη.
              ¬ ¬ ¬ ¬ ¬
 
- Καλήν εσπέραν θεατές εκνόμου τηλοψίας,
υπόπτου αδιαφάνειας, μα και μεροληψίας.
Γνωστό το πόσο εύκολα μπροστά στο χαζοκούτι
του ανθρωπάκου γίνεται και το μυαλό κουρκούτι.
Γιαυτό και αποφάσισε στο χέρι να το βάνει
ετούτη η κυβέρνηση που θέλγει το λιβάνι!
Παππάς ανακηρύχθηκε των καναλιών δεσπότης
για να πετύχει δολερά τον άρρητο σκοπό της.
Καρέ του άσσου νόμιζε πως είχε στο μανίκι,
μα τζούφια του την βγάλανε οι δικαστές τη νίκη!
- Νιονιό λειψό τους οδηγεί, σε κάθε πέφτουν λούμπα,
σε μας δε αραδιάζουνε λογής-λογής αρλούμπα.
Και όταν αποδείχθηκαν στο πάρε-δώσε πάτοι,
το ρίξανε πως ζούσανε σε μία αυταπάτη!
Πια μόνο έχουν μέλημα: παράδες να μαζέψουν
και μας τα υποζύγια στο άρμα τους να ζέψουν.
“Ημέτεροι” γεμίσανε γραφεία κι υπουργεία,
ολημερίς χασμώμενοι από την απραγία.
Βαστάνε κόλλες διορισμού για την παλιοπαρέα,
οι Καρανίκες να περνούν φιλοκερδώς κι ωραία,
και να θαυμάζουν οι μωροί την όμορφη Ελένη!
Αυτό τους το κατάντημα ο Νείλος δεν ξεπλένει!
- Ο “πιο μικρός” πρωθυπουργός, σε τσίπρειο νιρβάνα,
παράτησε τη χώρα του και πήγε στην Αβάνα
να πλέξει το εγκώμιο ενός ινδάλματός του
μαζί με την αφρόκρεμα, φευ, του φυράματός του.
Ο “μπούλης” ο παλιόφιλος τα μπόσικα κρατάει,
αλλού του στήνει γέφυρες κι αλλού τον παρατάει.
Μα του Κυριάκου βλέπουνε στα γκάλοπ πια την πλάτη·
να βάζουν είναι στην πληγή για γιατρικό αλάτι!
- Ρεμπέτ ασκέρι άσυλο μες στο Πολυτεχνείο
απέκτησε και το’κανε σωστό κωλοχανείο,
λημέρι για εξόρμηση με κάθε ευκαιρία
για κάψιμο, καταστροφή, κλαγγή και φασαρία.
Μα κίβδηλη αριστερά εκθύμως θα προστρέξει,
καθώς τους έχει ήρωες, μη στάξει και μη βρέξει,
του χώρου όπου μπούκαραν η πόρτα μην ανοίξει,
μη και των μπαχαλάκηδων το μένος καταπνίξει.
- Κακό μαντάτο έρχεται με την υπεροπλία
και του Ταγίπ το όνειρο για νέα μεγαλεία.
Αιγαίο, Θράκη θέλγεται τρελά να τα τουρκέψει.
Να μην σε πιάνει σύγκρυο με τούτη του τη σκέψη;
Και τού’ρθε πραξικόπημα, εξ ουρανού πεσκέσι
να δει την εξουσία του πολύ να διαρκέσει.
Με φυλακίσεις, με διωγμούς και με ποινή θανάτου,
δρομολογεί ξεκίνημα του νέου σουλτανάτου.
Από κοντά ξεθάρρεψε ο αλβανός ο Ράμα·
το έριξε στο “τσάμικο” και χόντρυνε το πράμα!
Της έντασης το μήνυμα αδίστακτα θα στείλει,
την “τσαμουριά” γυρεύοντας θ’ανάψει το φυτίλι.
- Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά και οι αμερικάνοι
πως για καλό πιστέψανε το σύστημα δεν κάνει,
και στον Λευκό εστείλανε τον Οίκο έναν τύπο
που της καρδιάς τους έπιασε ως φαίνεται τον χτύπο.
Κατάπιανε τα φούμαρα του πονηρού γαλίφη,
που ήξερε τα ένστικτα τα ταπεινά να γλείφει.
Κι ο συρφετός που πόνταρε σ’εκείνον να κερδίσει
χαιρέκακα χαμογελά σ’ανατολή και δύση.
- Χαμό σκορπούν ασύστολα γενάτοι με σαρίκι,
τζιχαντιστές αγάλλονται και χαίρουν με τη φρίκη.
Των Σύρων η εξέγερση ηττάται στο Αλέπι
κι η Δύση σε παράλυση αρκείται στο να βλέπει.
Τις θύρες της ηπείρου μας χτυπούν ανθρώπων ράκη·
δεν είναι όλοι θύματα, δεν είναι όλοι δράκοι.
Και παίζει με πυρηνικά, ασκί γεμάτο κρέας,
ο αιμοβόρος τύραννος της Βόρειας Κορέας.
- Το όραμά μας βλέπουμε οι φιλο-ευρωπαίοι
να σκιάζουν μαύρα σύννεφα κι αυτό να παραπαίει.
Εμπρός, λοιπόν, για να βρεθούν οι αναγκαίοι τρόποι
πνοή ζωής να δώσουνε στην άρρωστη Ευρώπη,
που την εγκαταλείψανε οι Βρετανοί ασμένως.
Από τους δυο να δούμε ποιος θα βγει ο πιο χαμένος.
- Καλήν εσπέραν φίλτατοι, η μέρα μας τελειώνει
και της γιορτής μας το κερί που τρεμοφέγγει λειώνει.
Μα πριν τον δρόμο πάρουμε και αποχωριστούμε,
του ΚουΣουΜού μας οι πιστοί ας πολυχρονιστούμε!
 
Λέανδρος Σλάβης
09.01.17

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ: Έφυγε από τη ζωή ένας μεγάλος ευπατρίδης από τη Μήλο

(αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα http://milosvoice.gr/ - αρχική δημοσίευση στις 28.12.2016 στις 18:17)
 
Έφυγε από τη ζωή ο Αντώνης Δροσόπουλος καταγόμενος από την Πλάκα της Μήλου. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Τύπου στις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και πρώην πρόεδρος του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών. Ήταν νομικός, κύριος αρθρογράφος της εφημερίδας Tempo 24 Νews, πολιτευτής και ομιλητής για μεγάλο χρονικό διάστημα της Deutsche Welle.
Διατηρούσε επί σειρά ετών δικηγορικό γραφείο στο κέντρο της Αθήνας.
Με τον θάνατό του, σε ηλικία 88 ετών, η Ελλάδα χάνει μία ακόμη σοβαρή, υπεύθυνη, μορφωμένη και διορατική προσωπικότητα, που τόσο έχει ανάγκη. Χάνει έναν πραγματικό ευπατρίδη της πολιτικής που πλέον μετρώνται στα δάχτυλα της μίας χειρός…
(αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα http://milosvoice.gr/ - αρχική δημοσίευση στις 28.12.2016 στις 18:17)

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

ΓΙΑΝΝΑ ΛΑΜΠΡΙΝΕΑ: Αντώνης Δροσόπουλος

 
Με τον Αντώνη Δροσόπουλο και το Κ.Σ.Μ. γνωρίστηκα κάπου το 1983-84, μέσα από τις εκδηλώσεις που ανακοινώνονταν στις εφημερίδες. Όλο και περισσότερα θέματα ομιλιών με ενδιέφεραν και στο εβδομαδιαίο πρόγραμμά μου οι συναντήσεις της Δευτέρας εντάχθηκαν μόνιμα. Δεν θα είχα το θάρρος να πιάσω περισσότερες γνωριμίες, αν κάποια μέλη του δεν μου έπιαναν την κουβέντα και δεν με προσκαλούσαν στη διάσημη έξοδο στην ταβέρνα, μετά την ομιλία. Αυτό ήταν. Η καταπληκτική ομάδα που αποτελούσε το Κ.Σ.Μ. έγινε κομμάτι της ζωής μου, έφτασε μάλιστα να κάνω και μια-δυο ομιλίες και να γίνω και μέλος του Δ.Σ. Σταδιακά συνειδητοποίησα πόσο σημαντικοί άνθρωποι αποτελούσαν το Κ.Σ.Μ., με γνώσεις, ήθος, καταξίωση στον τομέα δραστηριότητάς του ο καθένας. Υπήρξαν χρόνια μαθητείας για μένα, και ευγνωμονώ γι’ αυτό όλα τα μέλη και τους φίλους του, και όσους δεν βρίσκονται στη ζωή.
Το 1987 διορίστηκα στην επαρχία και στη συνέχεια έκανα οικογένεια και έμεινα εκεί μόνιμα. Έτσι, αναγκαστικά έπαψα να συμμετέχω στις εκδηλώσεις του Κ.Σ.Μ. Όμως, πάντα παρακολουθούσα, μέσα από την Εφημερίδα, αργότερα τη σελίδα στο ίντερνετ και τηλεφωνικές επαφές, τη δραστηριότητά του και προσπαθούσα να μπαίνω στο κλίμα.
Όλα αυτά τα χρόνια ο Αντώνης Δροσόπουλος ήταν για και για μένα – όπως ανέφερε και ο Λ. Σλάβης στον αποχαιρετιστήριο λόγο του – «δάσκαλος», «συμβουλάτορας», χωρίς να επιβάλλεται, και επίσης φίλος αδελφικός (τολμώ να πω, παρά τη διαφορά ηλικίας). Το παράπονό του ήταν ότι δεν έγραφα άρθρα για την Εφημερίδα, ώστε να εναλλάσσονται τα πρόσωπα και οι ιδιότητες των συγγραφέων (όμως, αισθανόμουν πολύ μικρή – γνωστικά - μπροστά στους μεγάλης αξίας συνεργάτες της Εφημερίδας). Η ψυχή του Κ.Σ.Μ. αναμφισβήτητα, ακούραστος παρά την ηλικία και τα προβλήματα υγείας, παρά τις απογοητεύσεις και τις διαψεύσεις, υπόδειγμα ανθρώπου που μένει σταθερός στο στόχο, στις αρχές του, με ρεαλισμό όμως και καθαρή ματιά πάνω στην πραγματικότητα. Ακόμα κι αν διαφωνούσες μαζί του κάποιες φορές, δεν μπορούσες παρά να τον σέβεσαι και να τον ακούς με προσοχή.
Δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμα (όπως και οι περισσότεροι φαντάζομαι) ότι ο Αντώνης Δροσόπουλος δεν είναι πια στη ζωή. Θα μας συνοδεύει η ανάμνησή του και θα μας δίνει δύναμη για να κάνουμε το καλύτερο. Εύχομαι κι εγώ το όραμα και το έργο της ζωής του να μην μείνουν χωρίς συνέχεια και οι άμεσοι συνεργάτες του να βρουν τη δύναμη να συνεχίσουν.
Τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του Αντώνη Δροσόπουλου και στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Κ.Σ.Μ. Δεν θα τον ξεχάσουμε.
 
Ιωάννα Λαμπρινέα, μέλος του Κ.Σ.Μ.

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ: Αντώνης Δροσόπουλος: Ένας μεγάλος σοσιαλδημοκράτης

(Πηγή άρθρου:
on 28/12/2016 at 13:39)

Γνωριστήκαμε τον Μάρτιο του 1979, στην Θεσσαλονίκη. Ήταν η ιδρυτική συνδιάσκεψη του Κόμματος του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΚΟΔΗΣΟ), το οποίο είχαν ιδρύσει ο Γιάγκος Πεσμαζόγλου, η Βιργινία Τσουδερού, ο Μπάμπης Πρωτόπαπας και ο Γιώργος Μυλωνάς. Με είχαν εντυπωσιάσει η γνώση και η υπευθυνότητα που απέπνεε ο λόγος του, αλλά και η ορθολογική ανάλυση της πραγματικότητας που διατύπωνε σε κάθε παρέμβασή του.


(click)

Ακραιφνής ευρωπαϊστής και γνώστης της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, ιδιαιτέρως δε της αυστριακής πτυχής της, ο Αντώνης Δροσόπουλος στον ελληνικό πολιτικό χώρο ήταν η μεγάλη εξαίρεση που επιβεβαίωνε τους στρεβλούς κανόνες του. Σε μία εποχή όπου ο λαϊκισμός σάρωνε τα πάντα στην Ελλάδα και ουσιαστικά προετοίμαζε την σημερινή χρεοκοπία της, ο Αντώνης Δροσόπουλος πήγαινε ενάντια στο ρεύμα και, υπό αυτή την έννοια, ήταν πρωτοπόρος.
Για να διαδώσει έτσι την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατική ιδέα, σε μία εποχή όπου το τότε ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου την ξόρκιζε και την κατασυκοφαντούσε, ίδρυσε στα τέλη του 1979 το Κέντρο Σοσιαλιστικών Μελετών (ΚΣΜ), που σύντομα έγινε χώρος γόνιμου και ήρεμου προβληματισμού, σε μιαν Ελλάδα που κατρακυλούσε. Από το ΚΣΜ πέρασαν και άφησαν το στίγμα τους σπουδαίες έρευνες. Από τις στήλες της εφημερίδας του προτάθηκαν σοβαρές λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα της χώρας και κυρίως σε αυτά της οικονομίας, της δημόσιας διοίκησης και της ευρωπαϊκής πορεία της Ελλάδας. Στυλοβάτης της εφημερίδας ο Αντώνης Δροσόπουλος, που ήταν και ο κύριος αρθρογράφος της.
Με τον θάνατό του, σε ηλικία 88 ετών, η Ελλάδα χάνει μία ακόμη σοβαρή, υπεύθυνη, μορφωμένη και διορατική προσωπικότητα, που τόσο έχει ανάγκη. Χάνει έναν πραγματικό ευπατρίδη της πολιτικής –που πλέον μετρώνται στα δάχτυλα της μίας χειρός…
Ευχή μου είναι οι φίλοι του Αντώνη Δροσόπουλου, δηλαδή όλοι εμείς που τον γνωρίσαμε και τον βοηθήσαμε στις προσπάθειές του, να συνεχίσουμε. Αντιστεκόμενοι στην παρακμή. Αυτό θα ήθελε και ο φίλος μας που έφυγε.

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016

ΛΕΑΝΔΡΟΣ ΣΛΑΒΗΣ: Αποχαιρετισμός στον Αντώνη

 
Τον Αντώνη τον γνώρισα το φθινόπωρο του 1981, όταν με προτροπή ενός κοινού γνωστού άρχισα να συχνάζω στις δευτεριάτικες συγκεντρώσεις του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών, όπου μαζεύονταν και άλλοι φίλοι μας.
Δεν άργησα, ωστόσο, να διαπιστώσω ότι γνωριζόταν καλά και είχε συνυπάρξει με έναν στενό μου συγγενή, αδελφό της μητέρας μου, σε διάφορες σοσιαλδημοκρατικές κινήσεις πριν από την δικτατορία των συνταγματαρχών. Έτσι, βρέθηκε το πρώτο κοινό μας στοιχείο: μας είχε ως ένα σημείο δώσει μαθήματα σοσιαλισμού το ίδιο πρόσωπο. Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο πήρα και τις πρώτες θετικές κρίσεις για το πρόσωπό του, τις οποίες φρόντισε να μην διαψεύσει όλα αυτά τα χρόνια, καθώς η αρχική μου περιστασιακή συμμετοχή στις συγκεντρώσεις του Κ.Σ.Μ. έγινε σιγά-σιγά τρόπος ζωής και έτσι μοιράστηκα μαζί του τα 35 από τα 37 χρόνια της ζωής του Σωματείου. Και τα εύκολα και τα δύσκολα, τα οποία ήταν δυστυχώς περισσότερα.
Υπήρξε ο ακούραστος εργάτης του Κ.Σ.Μ. χωρίς τον οποίο θα ήταν ανέφικτο να επιζήσει αυτό τόσο πολύ. Βρέξει-χιονίσει ήταν παρών στις εκδηλώσεις του και μας παρότρυνε τους υπόλοιπους να ακολουθούμε το παράδειγμά του. Όπως μας είχε εκμυστηρευθεί μια μέρα, για χάρη του Κ.Σ.Μ. είχε παραμελήσει μέχρι και να επιμεληθεί της εκδόσεως της διπλωματικής του εργασίας. Γιαυτό και ήταν αυστηρός με όλους μας οπότε δεν ανταποκρινόμασταν στα καθήκοντά μας. Υπήρξε η “ψυχή” του Κ.Σ.Μ. κι ας μην θέλησε ποτέ να το εξαργυρώσει με τις πιο εντυπωσιακές θέσεις του Διοικητικού του Συμβουλίου. Και τούτο αν και συχνά τον πίεζα να αλλάξει τακτική γιατί θεωρούσα άδικο το να εμφανίζονται άλλοι, με πρώτη και καλύτερη (ή, μάλλον, χειρότερη) την αφεντιά μου, με βαρύγδουπους τίτλους που συσκότιζαν την πραγματικότητα.
Μεθοδικός και ακαταπόνητος έβαζε την σφραγίδα του σε όλες τις μορφές δραστηριότητας του Σωματείου και δε άφηνε τίποτε στην τύχη ακόμα και όταν, με το πέρασμα του χρόνου, οι δυνάμεις του τον εγκατέλειπαν. Παρέμεινε μέχρι το τέλος στις επάλξεις!
Παράλληλα και, ίσως, κυρίως χαρακτηριζόταν και από το ενδιαφέρον του για τον συνάνθρωπό του. Αυτή του η ευαισθησία τον οδήγησε από τα νεανικά του χρόνια τόσο στην υπεράσπιση των πιο αδύνατων μελών της (όπως π.χ. πολιτικων προσφύγων) όσο και στον δρόμο της σοσιαλδημοκρατίας, τον οποίο δεν εγκατέλειψε έκτοτε. Ήταν εντυπωσιακές οι αμφιταλαντεύσεις του και η πικρία του όταν αναγκαζόταν να κάνει επιλογές αντίθετες, φαινομενικά τουλάχιστον, προς τις ιδέες του. Αλλ’, όπως εξηγούσε, δεν ήταν νοητός σοσιαλισμός χωρίς δημοκρατία. Και όταν διέβλεπε πως η προώθηση στοιχείων του πρώτου έθετε σε κίνδυνο την πεμπτουσία της δεύτερης ή, εν πάση περιπτώσει, ανέτρεπε τις απαραίτητες ισορροπίες, δεν δίσταζε να προτάξει την χωρίς εκπτώσεις προάσπιση των δημοκρατικών αξιών. Γιατί ήταν πάνω απ’όλα δημοκράτης, όπως είχε αποδείξει και η στάση του τα χρόνια της δικτατορίας. Τα υπόλοιπα μπορούσαν να περιμένουν.
Για μένα προσωπικά υπήρξε ένας ακόμα “δάσκαλος” και “συμβουλάτορας” με την καλή έννοια του όρου. Όπως, υποθέτω, για όλα τα νεότερά του κατά καιρούς μέλη του Κ.Σ.Μ.
Η απουσία του θα μας είναι αισθητή και το κενό του δυσαναπλήρωτο.
Έχε γειά φίλε Αντώνη! Δεν θα σε ξεχάσουμε.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Κ. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ: Αντώνης Δροσόπουλος (1928-2016)

(Μεταφορά από την ιστοσελίδα https://www.facebook.com/Kodisoneo/)
 
Την παραμονή των Χριστουγέννων απεβίωσε στο σπίτι του στην Αθήνα μια από τις ευγενέστερες μορφές της πολιτικής και κοινωνικής μας ζωής. Ο Αντώνης Δροσόπουλος. Μαχητής από τα εφηβικά του χρόνια, όταν έδρασε μέσα από τις γραμμές της Εθνικής Δράσης εναντίον των Γερμανών, σπούδασε νομικά και υπηρέτησε στους Λόχους Ορεινών Καταδρομών. Οι διδακτορικές του σπουδές στη Βιέννη τον έφεραν κοντά στη σοσιαλδημοκρατία, πιστός της οποίας υπήρξε σε όλη του τη ζωή. Αυτοεξόριστος τα χρόνια της δικτατορίας, αγωνίστηκε εναντίον της απριλιανής εκτροπής. Οι πατριωτικές και σοσιαλδημοκρατικές του ιδέες τον οδήγησαν στο Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΚΟΔΗΣΟ), ενώ αφιέρωσε τις δυνάμεις του στο Κέντρο Σοσιαλιστικών Μελετών, του οποίου υπήρξε η ψυχή από την ίδρυσή του το 1979 ως το τέλος της ζωής του. Όσοι είχαμε την χαρά και την τιμή να τον γνωρίσουμε θα τον θυμόμαστε πάντα, για τη πίστη του στην Πατρίδα, στην ελληνική γλώσσα και στη δημοκρατία, κυρίως όμως για το αριστοκρατικό ήθος με το οποίο περιέβαλλε κάθε του επαφή. Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016, στις έντεκα το πρωί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Η οικογένειά του παρακαλεί να μη σταλούν λουλούδια. Αν κάποιος επιθυμούσε θα μπορούσε να κάνει μια μικρή δωρεά στην Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος ή στην Κιβωτό του Κόσμου.
Kostas Hatziantoniou